مطالعات بهسازی لرزه ای پلها
بهسازی لرزه ای پل ها
هدف عمده طراحي لرزه اي پل ها اين است كه آنها بتوانند قابليت بهره برداري خود را پس از زلزله هاي شديد حفظ نمايند. اين قابليت به فلسفه طراحي و همچنين شاخص عملكرد باز مي گردد. در طراحي پل ها، آنها را به گروه هاي اهميت مختلف تقسيم بندي كرده و بر حسب دوره بازگشت زلزله، ضريب خطري به آنها اختصاص مي يابد.
سطوح زلزله تعريف شده در آيين نامه ها
آيين نامه هاي لرزه اي آمريكا
اين آيين نامه ها بطور كلي دو سطح زلزله را تعريف مي نمايند. يكي زلزله هاي كوچك كه احتمال رخداد زلزله هاي شديدتر از آنها در طول ۵۰ سال، ۱۰% است.
آيين نامه ژاپن
اين آيين نامه نيز بر حسب احتمال رخداد زلزله آنها را به دو دسته زلزله هاي ضعيف و زلزله هاي شديد تقسيم ميكند.
آيين نامه اروپا
اين آيين نامه نيز بر حسب احتمال رخداد زلزله در طول عمر مفيد پل آنها را به دو دسته زلزله هاي كوچك و زلزله هاي بزرگ تقسيم مي كند.
رويكرد طراحي
آيين نامه هاي آشتو، كاليفرنيا و اروپا: براي زلزله هاي كوچك، عملكرد سازه به صورت الاستيك باقي بماند و براي زلزله هاي بزرگتر جزئيات بيش مقاومتي و شكل پذيري رعايت گردد.
مقاوم سازی با CFRP — پل گراندال استکهلم سوئد
پل گراندال با تیر جعبه ای بتن پیش تنیده، تقریبا ۴۰۰ متر طول و دهانه آزاد ۱۲۰ متر دارد. این پل برای حمل ونقل ریلی در سال ۲۰۰۰ افتتاح شد. در طی بازرسی های متداول ترک هایی در جان تیر مشاهده شد.
دلایل ترک:
- جان نازک
- کمبود میلگرد در مقطع
سیستم نظارت:
- دستگاه LVDT
- حسگر های الیاف نوری FOS
